It’s my first time na magbasa ng story. Nakakatamad kasi magbasa, as in! Actually, hindi naman talaga libro ang binasa ko pero story siya na nabasa ko sa wattpad.com. My friend brought me to that site para ipabasa sa’kin ang stories niya at nang mavote ko na rin. Makaraan ang ilang buwan, may sinasabi na yung bestfriend ko na story, na mukhang maganda, yet, di ko pa rin binasa at tinatamad nga ako. Hanggang sa kung anu-ano nang status at GM ng bestfriend ko ang nababasa ko kaya nacurious ako, binasa ko na rin, tsaka gusto ko makarelate sa bestfriend ko, hihi.

Right after kong basahin ang story, “She’s dating the gangster”, I got depressed about what happened, daig pa ang pagkadepress ko kapag nararank down ako Tetris…

I realized stories are better when it’s read than watched, why? Kasiii… (In my own opinion)

• Makapag-iisip ka ng sarili mong mga characters, pwede mo ring ilagay yung sarili mo sa mga nangyayari.
• Ramdam na ramdam mo ang mga nangyayari, parang ikaw talaga yung gumaganap. Ramdam na ramdam mo yung sakit, yung kilig, yung saya. :)
• Kapag tapos na, parang bitin ka pa, kahit na happy ending na, bitin ka pa rin, sa sobrang saya, parang ayaw mo nang matapos yung mga nangyari.
• At lastly, everytime na nasa bandang conflict na kung saan may awayan at sakitan, hindi siya tulad ng sa movie na, “ok” “yun na yun” iyak saglit, ta’s wala na. Once na nasa conflict ka na, “it’ll kill you softly”. Ay seryoso, nakakapanakit ng dibdib.

Well… Nadepress talaga ako. I felt lonely pero nakaget over na rin ako dahil nakabasa ako ng ibang story na may happy ending, hehe.

lastofthetimeladies:

TON_{IIIIIIIIIIIIIIGHT}

WE ARE YOUUU_UUUUUUUUUUNG

SO LET’S SET THE WORLD ON FIII^{IYYAAAAHHHHHHHH!}

WE CAN GO BRII^GHTAAHHHHH

THAN THE S^{UUUUUUUUUUUUUUUUUU}UU_{UUNNNNNNNNNNNNNNNN}

(via glittermuncher)